Stacja Biologiczna UG 

Stacja Biologiczna UGAktualnościGłowocis chiński

Głowocis Fortune'a – jeden z pupili Stacji Biologicznej

Cephalotaxus fortunei Hook. f. 1850 - głowocis Fortune'a (głowocis chiński).

Rodzina: Cephalotaxaceae - głowocisowate

Występowanie: północne Chiny.

Poza swoją ojczyzną głowocis Fortune'a przyjmuje postać niewielkiego krzewu (do 2-3 m wysokości) (fot. 1, 2).  Igły ma wielosezonowe, o wymiarach 5-9 cm × 3-4 mm, stopniowo zwężające się w ostry wierzchołek. Ułożone są regularnie dwustronnie, rzadko płasko (fot. 3).

Pierwsze nasiona głowocisa z Chin do Europy przesłał szkocki botanik Robert Fortune (1812-1880). W Anglii uprawiany jest od 1849 r.  W Polsce pojawił się w latach trzydziestych i traktowany jest do dziś jako gatunek unikatowy, cenny nawet w kolekcjach.

Głowocis Fortune'a przesadzony wczesną wiosną z terenu siedziby Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego do Stacji Biologicznej (fot. 4,5,6), po wielu zabiegach wspomagających wzrost i rozwój w nowym miejscu rozpoczął okres „kwitnienia”. 

Jako przedstawiciel nagonasiennych zamiast kwiatów czy kwiatostanów wykształca strobile żeńskie i męskie (fot. 7). Szyszeczkowaty strobil żeński rozwijający się na niewielkiej szypułce  zawiera kilka częściowo osłoniętych zalążków (fot. 8) . Maczugowate, żółtawe męskie strobile wyrastają z kątów liści (fot. 9). Po zapyleniu rozwijają się nasiona otoczone mięsistą osnówką w kolorze zielonkawym lub z odcieniem fioletowym.

 

Ostatnio modyfikowane: 28.04.2017

Serwis ostatnio aktualizowany:
18.09.2017